دل نوشته های من

این  روزها گاهی می نویسم ...نه مثل گذشتهقبل ترها پناه می بردم به آغوشش با کلمات...و این روزها پناه می برم به کلمات چون  آغوشی نیستگویی لحظه هایست از حرکت ایستاده...پای بندهایی  که تو را نگه داشته و دستانی که در امتداد  یک جاده خالی بدنبال خاطرتی ست تا گرمت کند...و نوشتن ... راه گریزیست برای هر آنچه که باید باشد و نیست...!#فرشته_کاملان + نوشته شده در پنجشنبه دوم بهمن ۱۳۹۹ ساعت 19:44 توسط فرشته کاملان  |  دل نوشته های من...